Profil de Teerasa^_^ Kwan ^_^PhotosBlogListesPlus ![]() | Aide |
|
30 juin ความรักก็เปรียบเสมือนการเฝ้ารอรถเมล์เมื่อรถเมล์มาถึง
คุณมองมันและพูดกับตัวเองว่า "อี๋...
รถแน่นเอี้ยด ไม่มีที่นั่งเลย" แล้วคุณก็บอกว่า
"ฉันจะรอรถคันต่อไป" คุณปล่อยให้รถคันนั้นผ่านไป และรอรถคันที่สอง
เมื่อรถคันที่สองมาถึง คุณมองมันและพูดว่า "อี๋... รถเก่ามาก
ข้างในคงไม่สะดวกสบายนัก" แล้วคุณก็ปล่อยให้มันผ่านไป และรอรถคันใหม่ สักพักหนึ่ง ก็มีรถคันต่อไปเข้ามา เป็นรถที่ไม่แน่นและไม่เก่า แต่คุณก็ยังพูดว่า "อี๋... ไม่ใช่รถแอร์ อากาศตอนนี้ก็ร้อนด้วย รอคันต่อไปดีกว่า" แล้วคุณก็ปล่อยให้มันผ่านไปอีกครั้ง เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด คุณเริ่มตื่นตระหนก และกระโดดขึ้นรถเมล์คันหนึ่ง แต่ไม่นานนักคุณก็รู้ตัวว่าขึ้นรถผิดคัน คุณเสียเวลาและเสียเงินเพื่อรอในสิ่งที่คุณต้องการ ถึงแม้ว่ารถปรับอากาศจะมาถึง แต่คุณจะรู้ได้อย่างไรว่ารถคันนั้น จะไม่เสียกลางทาง หรือแอร์จะเย็นเกินไปหรือเปล่า คนที่เฝ้ารอในสิ่งที่ตัวเองต้องการนั้นไม่ผิด แต่มันคงไม่เลวร้ายเกินไปหรอกที่จะให้โอกาสคนอื่น ถ้าคุณรู้ว่ารถเมล์คันนั้นไม่เหมาะกับคุณ ก็เพียงแค่กดกริ่งสีแดง แล้วก็ลงจากรถไป แต่เดี๋ยว... ผมมั่นใจว่าคุณน่าจะเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน คุณเห็นรถเมล์คันหนึ่งกำลังวิ่งมา (และเป็นรถเมล์ที่คุณต้องการด้วย) คุณโบกให้มันหยุด แต่คนขับกลับแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นคุณ และก็ผ่านคุณไป เมื่อรถผ่านไป คุณก็ต้องเดิน ความรักก็เปรียบเสมือนรถเมล์ที่คุณต้องการ คุณจะเลือกขึ้นรถเมล์คันไหน ให้โอกาสรถเมล์คันไหน มันก็ขึ้นอยู่กับคุณเอง และการที่คุณต้องเดินก็คือคุณพลาดในความรัก คุณจะไม่เคยสูญเสียเพราะความรัก คุณจะสูญเสียก็เพราะความลังเล FWD MAIL 29 juin สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุดสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริง ๆ เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้ เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น แต่ถ้าลองมองย้อนดู ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ FWD MAIL คำคมโดนจายยยยยยDo not enthuse over a passing victory. A crowd is not company, any faces are but a gallery of
pictures. If at first you don’t succeed, try, try, try again. Learn to walk before you run. The art of being a good guest is to know when to leave. การที่เราจะรักใครซักคนการที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้ แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะ ก็ไม่สำคัญ เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้เขาสบายใจ การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรหูเบา เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้ การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้ การที่เราจะรักใครสักคน....ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขาเสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง การที่เราจะรักใครสักคน...อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป การที่เราจะรักใครสักคน...แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ ว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน การที่เราจะรักใครสักคน...จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ การที่เราจะรักใครสักคน...ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ ...ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้ ....จากการที่เราได้....รัก....ใครสักคน... FWD MAIL คำคมโดนๆคนเราแก้อดีตไม่ได้ แต่อาจเปลี่ยนอนาคตได้ ความผิดพลาดในอดีต คือบทเรียนสำหรับในอนาคต อย่ากลัวที่จะก้าวยาวๆ เมื่อต้องข้ามอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ ความเสี่ยงที่สุด คือการไม่กล้าเสี่ยงเลย ถ้าเดินตามรอยเท้าคนอื่น ก็ไม่มีรอยเท้าเป็นของตนเอง คนเราไม่มีใครล้มเหลว มีแต่ล้มเลิกต่างหาก อย่ากลัวที่จะก้าวไปช้าๆ จงกลัวที่จะอยู่นิ่งเฉย ถ้าไม่หาทาง ก็ต้องสร้างมันขึ้นมา เสี้ยวหนึ่งของ อารมณ์รักเสี้ยวหนึ่งของ อารมณ์รัก โดย : ศาสตราจารย์ เจริญ วรรธนะสิน ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตามที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้...อย่าได้เสียน้ำตาแต่จงดีใจที่เราได้พบกันและเขาทำให้เรามีความสุขแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม เพราะเวลาจะเป็นเครื่องชี้บ่ง ถ้าเขาเป็นของคุณจริงๆเขาจะต้องกลับมา... คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจคุณเต้นรัวถี่ขึ้นเพียงแค่...เขาเอ่ยวจีทักทายคุณด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่านผ่อนคลายลงอย่างมีความสุข ถึงกระนั้นก็ตามบางทีคุณก็ไม่รู้สึกตัวและยังชอบปฏิเสธว่า คุณไม่ได้ชอบเขา และคุณไม่ได้รักเขา... ปรอทที่จะวัดความรักในหัวใจคุณได้เมื่อคุณคิดถึงใครแทบทุกขณะจิต และเมื่อคิดถึงแล้วทำให้คุณมีความสุขอย่างประหลาด อย่าสละความสุขส่วนตัวให้แก่คนๆนั้น แม้ว่าคุณจะเจ็บปวดแม้ว่าคุณจะเจ็บปวดก็จะทน ขอเพียงแต่ว่าอย่าให้เขาคนนั้นมีใจรักคุณสักนิด… อย่าหันหลังให้กับความรักในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าคุณ
อย่าได้ไล่มันออกไปจากคุณ
เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น....สักวันหนึ่งคุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า...สิ่งที่คุณไล่เปิดไปนั้น...แท้จริงแล้วครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ชิดตัวคุณนี่เอง
จงให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณ...
มันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลยในการที่จะพบคนที่รักคุณจริงๆ บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิต ไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือผิดหวัง แต่กลายเป็นความเสี่ยงที่เราไม่กล้าเสี่ยง ถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คุณมีความสุขมาก จงมุ่งไปหามันเพราะในจังหวะชีวิตคนเรา เรามักจะไม่ผ่านมาบนถนนสายเดิมนี้ซ้ำอีก เวลาไม่เฝ้าคอยใคร ถ้าคุณคิดว่าได้พบกับสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจ... จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าคลอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้ ไม่มีใครนอกจากคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่าอะไรทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง... คนเรามักไม่เห็นคุณค่าความสำคัญของคนที่เรารักและใกล้ชิดกับเรา จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป จงมีความกล้าหาญที่จะรัก แม้ว่าคุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญเสียมันไปในที่สุดก็ตาม...ดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าจะเผชิญกับมัน สิ่งที่ท้าทายมากที่สุดในชีวิตคนเราก็คือการเสาะหาใคร สักคนหนึ่งที่รู้จักความบกพร่องด่างพร้อยของเรา ความไม่ดีของเรา ความแตกต่างของเรา แต่เขาก็ยังรักเราอย่างสุดจิตสุดใจ... ถ้าคุณพบคนอย่านี้ จงรักเขาให้หมดหัวใจคุณ...เพราะคุณจะหาคนอย่างนี้ไม่ง่ายนัก หรืออาจไม่พบอีกเลยในชีวิตคุณ.... 28 juin ครั้งแรกในรอบหลายเดือนในที่สุดก็ได้มาลองเริ่มทำสเปซใหม่หลังจากที่ทิ้งมานาน คิดว่าจะเริ่มทำ และ อัพเดทมันเรื่อยๆแระล่ะ ไม่ต้องกลัวว่ามันจะเปนปลาร้าแระ อิอิ เริ่มเรื่องแรก 28 มิถุนายน 2549 วันนี้ ในที่สุดก็ได้พบกับความจริงอันน่าสะพรึงกลัว ความจริงว่าทำไมถึงมีกลิ่นเหม็นเน่าตลบอบอวลรอบๆบ้าน มันๆๆๆๆคือๆๆๆๆ งูเหลือม ขอรับ พ่อแม่พี่น้อง งูเหลือม ยาวปามาน 2 เมตรได้ มานอนตายอยู่บนฝ้าเพดาน วันนี้ก็เลยให้คนมาเปลี่ยนฝ้าเพดานแระ แต่ก็ยังมีกลิ่นอยู่ เศร้าเลย แง!แง! |
|
|