^_^ Kwan ^_^: août 2007

Profil de Teerasa^_^ Kwan ^_^PhotosBlogListesPlus

Outils

Aide

<< Première < Précédente Suivante > Dernière >>

31 août

30th August 2007

.....Today.....
.....Thursday 30th August 2007.....
.....Jane has been to America for more than 2 week already.....
.....but.....
.....she still doesn't send me a news.....
.....I'm keeping worried about her.....
.....what I can do is.....
.....praying.....
.....praying for Jane.....
.....despite.....
.....the feeling that.....
.....she will never be back to mev
.....I wish she is doing fine.....
.....miss her a lot.....
.....love her.....

02:47 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

27 août

27th August 2007

.....วันนี้.....
.....วันจันทร์ที่ 27 สิงหาคม 2549.....
.....หลังจากไม่ได้เชียนมาหลายวัน.....
.....เนื่องจาก.....
.....ติดสอน.....
.....เนทล่ม.....
.....และ.....
.....ไม่สบาย.....
.....ในที่สุด.....
.....วันนี้.....
.....ก็ได้เขียนต่อ.....
.....มันผ่านไป 2 อาทิตย์กว่าแล้วนะ.....
.....ตั้งแต่เธอไปอเมริกา.....
.....ฉัน.....
.....เฝ้าแต่คิดถึงเธอ.....
.....เธอ.....
.....แทบไม่ได้ติดต่อมาหาฉันเลย.....
.....นับแต่วันที่เธอไป.....
.....เธอตอบเมล์ฉันมาแค่ 2 ฉบับ.....
.....และไม่ได้บอกอะไรเลย.....
.....ว่าเธอ.....
.....เป็นยังไงบ้าง.....
.....ฉันคิดถึงเธอ.....
.....ฉันหวังว่า.....
.....สิ่งที่คนเขาพูดกัน.....
.....มันคงจะไม่เป็นจริง.....
.....รักเธอนะ.....
.....Today.....
.....Monday 27th August 2007.....
.....After haven't written anything for a while.....
.....it is not that.....
.....I don't want to.....
.....nor.....
.....I don't know what to write.....
.....but.....
.....it's because of the internet connection problem.....
.....along with.....
.....some health problem.....
.....and work.....
.....At last.....
.....I can continue writing.....
.....It has been 2 weeks since she went to the US.....
.....I.....
.....miss her so much.....
.....I keep thinking of her.....
.....keep worrying about her.....
.....since the day she gone.....
.....the only thing I've received is.....
.....2 e-mail.....
.....just 2 e-mail.....
.....and.....
.....she hasn't told me.....
.....whether.....
.....how is she doing.....
.....I miss her.....
.....hopefully.....
.....it will not be as other told me.....
.....I love her.....

16:45 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

24 août

23rd August 2007

.....วันนี้.....
.....วันพฤหัสที่ 23 สิงหาคม 2549.....
.....วันนี้.....
.....เป็นวันที่ 11 ของเธอในอเมริกา.....
.....เธอ.....
.....ก็ยังคงไม่ติดต่อมาหาฉัน.....
.....ปล่อยให้ฉันเฝ้ารอ.....
.....รอคอยการติดต่อจากเธอ.....
.....ฉันแค่อยากรู้ว่า.....
.....เธอ.....
.....เป็นอย่างไรบ้าง.....
.....เธอ.....
.....สบายดีไหม.....
.....เรียนเป็นยังไงบ้าง.....
.....เพื่อนๆล่ะ.....
.....ฉันอยากรู้แค่นั้นแหละ.....
.....ฉันคิดถึงเธอ.....
.....มาก.....
.....ฉันเป็นห่วงเธอ.....
.....มาก.....
.....รักนะ.....
.....Today.....
.....Thursday 23rd August 2007.....
.....day 11th for her in the US.....
.....She.....
.....still doesn't contact me.....
.....letting me to wait.....
.....hopelessly.....
.....for her to contact me.....
.....I just want to know.....
.....that.....
.....she is doing fine.....
.....how are her classes.....
.....I miss her.....
.....a lot.....
.....I care her.....
.....even more.....
.....Love you.....

01:29 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

22 août

22nd August 2007

.....วันนี้.....
.....วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2549.....
.....วันนี้.....
.....เป็นวันที่ 10 ของเธอในอเมริกา.....
.....วันนี้.....
.....ฉันก็ยังคง.....
.....คิดถึงเธอ.....
.....เหมือนดังเช่นทุกวัน.....
.....ฉัน.....
.....อยากให้เธอรู้ว่า.....
.....ฉันคิดถึงเธอมาก.....
.....ฉัน.....
.....อยากให้เธอรู้ว่า.....
.....มัน.....
.....เหมือนมีใครขโมยชีวิตฉันไปส่วนหนึ่ง.....
.....วันของฉัน.....
.....ที่ปราศจากเธอข้างกาย.....
.....มันเหมือนฉัน.....
.....ได้กลายเป็นคนพิการ.....
.....ฉันคิดถึงเธอ.....
.....และ.....
.....ฉันรักเธอนะ.....
.....ดูแลตัวเองดีๆ.....
.....รักนะ.....
.....Today.....
.....22nd August 2007.....
.....Today.....
.....is her tenth day in the United State.....
.....Today.....
.....I still miss you.....
.....as I always do.....
.....I.....
.....want you to know that.....
.....the day without you.....
.....is just like.....
.....someone has stolen.....
.....part of my life.....
.....my day without you.....
.....is just like.....
.....I have become disable.....
.....I miss you.....
.....and.....
.....I love you.....
.....Take care of yourself.....
.....love you always.....

23:21 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

21 août

21st August 2007

.....วันนี้.....
.....วันอังคารที่ 21 สิงหาคม 2549.....
.....วันที่ 9 ของเธอใน อเมริกา.....
.....วันนี้.....
.....ฉันจิตใจฉัน.....
.....เริ่มคล้อยตาม.....
.....ไปตามสิ่งที่คนเขาพูดกัน.....
.....แต่ฉันก็ยังพยายามจะมองในแง่ดี.....
.....ฉันอยากได้ยิน.....
.....ได้ยินจากปากเธอเอง.....
.....ฉันยอมรับ.....
.....ไม่ว่าเธอจะบอกฉันว่าอะไร.....
.....ฉันก็จะยอมรับสิ่งนั้น.....
.....ฉันขอแค่เธอ.....
.....ช่วยทำให้.....
.....สภาพตอนนี้.....
.....มันคลี่คลายลงไป.....
.....เพราะมันไม่ดี.....
.....มันไม่ดีต่อทั้งตัวเธอเอง.....
.....และต่อตัวฉัน.....
.....ไม่ว่าเธอจะบอกว่าอะไรก็ตาม.....
.....ฉันรักเธอนะ.....
.....Today.....
.....Tuesday 21st August 2007.....
.....It is her 9th day in the USA.....
.....Today.....
.....My heart.....
.....has start to believe.....
.....in what other said.....
.....but.....
.....I try to think positively.....
.....I want to her from her own word.....
.....I will accept it.....
.....whatever you have said.....
.....The only thing I ask.....
.....is that.....
.....you.....
.....tell me the truth.....
.....so this situation.....
.....is solved.....
.....because.....
.....the situation now.....
.....is not good.....
.....both for me and you.....
.....whatever you say.....
.....I love you.....

22:59 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

20 août

20th August 2007

.....วันนี้.....
.....วันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม 2549.....
.....เป็นวันที่ 8 ของเธอใน อเมริกา.....
.....วันนี้.....
.....ฉันเริ่มจะทำใจ.....
.....ว่า.....
.....มันอาจจะเป็น.....
.....อย่างที่มีคนบอกฉัน.....
.....แต่.....
.....ฉันก็ยังคง.....
.....เฝ้าภาวนา.....
.....ว่า.....
.....มันคงจะไม่เป็นความจริง.....
.....ฉันจะยังรอเธอ.....
.....รอเธออยู่ที่ตรงนี้.....
.....ฉัน.....
.....เชื่อว่าเธอ.....
.....จะเห็นฉันในสายตาซักวันหนึ่ง.....
.....ฉันรักเธอ.....
.....Today.....
.....Monday 20th August 2007.....
.....It is her eighth day in the United State.....
.....Today.....
.....I have decided.....
.....to believe.....
.....believe in what I have been told.....
.....but.....
.....I still pray.....
.....hoping that.....
.....it is not true.....
.....I will be right here waiting for you.....
.....I.....
.....believe that.....
.....someday.....
.....She will see me.....
.....in her eye.....
.....I love you.....

21:14 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (1) | Lien permanent | Ajouter au blog

19 août

19th August 2007

.....วันนี้.....
.....วันที่ 19 สิงหาคม 2549.....
.....วันนี้ เป็น วันลงประชามติ.....
.....ว่าจะ รับ หรือ ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ.....
.....ฉันก็ออกไปลงคะแนน.....
.....เมื่อตอนเที่ยง.....
.....กลับมาเข้าเรื่องกันดีกว่า.....
.....วันนี้เป็นวันที่ 7 ของเธอ ในอเมริกา.....
.....เธอก็ยังคง.....
.....ไม่ส่งข่าวคราวอะไรมาให้ฉัน.....
.....ฉันก็เริ่มที่จะสลดหดหู่ลงทุกวัน.....
.....ทำไม.....
.....เธอไม่ติดต่อมาหาฉันบ้างเลย.....
.....ฉันเฝ้ารอคอย เมล์ ของเธอ.....
.....ฉันเฝ้ารอคอย โทรศัพท์จากเธอ.....
.....ฉันหวังว่าเธอ.....
.....จะส่งข่าวคราวมาให้ฉันรู้บ้าง.....
.....ว่า.....
.....เธอเป็นอย่างไรบ้าง.....
.....ดูแลตัวเองด้วยนะ.....
.....รักเธอ.....
.....Today.....
.....19th August 2007.....
.....today.....
.....is the day.....
.....that.....
.....we, Thai, have to vote.....
.....either to accept or deny.....
.....the Constitution.....
.....today.....
.....is the 7th day.....
.....that.....
.....she has been in the US.....
.....why.....
.....she hasn't contacted me at all.....
.....I'm getting more and more depressed.....
.....I hope.....
.....she would contact me.....
.....and.....
.....let me know.....
.....how is she doing.....
.....take care.....
.....miss you.....
.....and.....
.....love you.....

20:27 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (1) | Lien permanent | Ajouter au blog

18 août

18th August 2007

.....วันนี้.....

.....เป็นวันที่ 18 สิงหาคม 2549.....

.....วันนี้เป็นวันที่ 6 ของเธอในอเมริกา.....

.....เมื่อวานฉันได้ส่งเมล์ไปหาเธอ.....

.....วันนี้เธอตอบกลับมา.....

.....ฉันไม่รู้ว่า.....

.....เธอไม่รู้ว่าจะตอบอะไร.....

.....หรือ.....

.....เธอขี้เกียจตอบ.....

.....เพราะ.....

.....ที่เธอตอบมา.....

.....มันสั้นมาก.....

.....แต่.....

.....ถึงอย่างไรก็ตาม .....

.....ฉันก็ดีใจที่เธอตอบ.....

.....อีกเรื่องหนึ่ง.....

.....เมื่อคืนนี้.....

.....ฉันฝันถึงเธอด้วย.....

.....ฉันฝันว่า.....

.....เรากำลังนั่งคุยกัน.....

.....อยู่ที่ชายทะเล.....

.....ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น.....

.....สุดท้ายนี้.....

.....หวังว่า.....

.....สิ่งที่มีคนบอกฉัน.....

.....จะไม่เป็นความจริงนะ.....

.....คิดถึงนะ.....

.....รักเสมอ.....

.....Today.....

.....August 18th 2007.....

.....it is her 6th day in the US.....

.....last night.....

.....I have sent her a mail.....

.....asking how is she doing.....

.....today.....

.....she has answered it.....

.....although.....

.....it is very short.....

.....I don't know.....

.....whether.....

.....she doesn't know what to write.....

.....or.....

.....she doesn't want to write.....

.....what she has answered is very short.....

.....anyway.....

.....I'm glad that my mail was answered.....

.....One more thing.....

.....Last night.....

.....I dream of her.....

.....in my dream.....

.....we are talking to each other.....

.....at the beach.....

.....under the sky of sunseting.....

.....Lastly.....

.....I hope that.....

.....what I was told.....

.....is not true.....

.....Miss you.....

.....and.....

.....Love you.....

16:41 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (1) | Lien permanent | Ajouter au blog

17 août

17th August 2007

.....วันนี้.....
.....เป็นวันที่ 17 สิงหาคม 2549.....
.....เธอ.....
.....ก็ได้ไปอเมริกาเป็นวันที่ 5 แล้ว.....
.....เธอยังคงไม่ตอบเมล์ฉัน.....
.....เธอยังคงไม่โทรหาฉัน.....
.....ฉันก็ยังเฝ้ารอคอยคำตอบจากเธอ.....
.....มีคนบอกฉันว่า.....
.....ฉันคงจะโดนหลอก.....
.....แต่ฉันไม่เชื่อ.....
.....ฉันต้องการจะฟังจากปากของเธอเอง.....
.....ไม่ว่าเธอจะบอกว่าอย่างไร.....
.....ฉันก็ยินดีรับฟัง.....
.....ถ้าเธอบอกไม่รักฉัน.....
.....ฉันก็ไม่โกรธเธอหรอก.....
.....วันนี้.....
.....ฉันคงจะเขียนได้แค่นี้.....
.....เพราะ.....
.....จิตใจฉันตอนนี้.....
.....นั้น.....
.....มันหดหู่.....
.....มันหดหู่เกินกว่าที่ฉันจะเขียนอะไรได้มากกว่านี้.....
.....ดูแลตัวเองดีๆนะ.....
.....ฉันรักเธอ.....
.....และ.....
.....ฉันจะรอเธออยู่ที่ตรงนี้.....
.....เสมอ.....
.....ไม่ว่า.....
.....เธอจะผิดหวังจากอะไรมา.....
.....ฉันจะคอยเฝ้าปลอบประโลมเธอ.....
.....ฉันจะคอยดูแลเธอ.....
.....ตลอดไป.....

.....Today.....
.....17 th August 2007.....
.....She has been to the United State for 5 days.....
.....She still hasn't replied my mails......
.....She still hasn't called me.....
.....Someone told me.....
.....I may be fooled.....
.....but.....
.....I don't believe that.....
.....I want to hear it.....
.....from her own word.....
.....Whatever she may say.....
.....If she says she .....
.....She doesn't love me.....
.....that is OK.....
.....I will not get frustrated.....
.....I don't think I can write any more.....
.....Today.....
.....I was depressed.....
.....too depress to write any further.....
.....Take care of yourself.....
.....I love you.....
.....and.....
.....I will always be here for you.....
.....Whenever you fail.....
.....please come to me.....
.....please let me comfort you.....
.....please let me take care of you.....
.....forever.....

22:51 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

16th August 2007

.....วันนี้.....
.....วันพฤหัสฯ ที่ 16 สิงหาคม 2549.....
.....เธอ ก็ได้ไปอยู่ในอเมริกา เป็นวันที่ 4 แล้ว.....
.....วันนี้.....
.....ฉันเริ่มกิน ได้.....
.....ไม่ใช่เพราะฉันลืมเธอ.....
.....แต่.....
.....ร่างกายฉันเริ่มที่จะประท้วง.....
.....ทำให้ฉันต้องฝืนกิน.....
.....แแต่ที่ฉันกินไป.....
.....ฉันก็ไม่รู้ถึงรสชาติมันหรอก.....
.....เพราะใจฉันนี้.....
.....คิดถึงแต่เธอ.....
.....ฉันอยากรู้ว่า.....
.....เธอเป็นยังไงบ้าง.....
.....กินอาหารได้มั๊ย.....
.....ได้เพื่อนใหม่ๆหรือยัง.....
.....ไปเรียนเป็นยังไงบ้าง.....
.....ฉันก็คงทำได้แต่เพียงเฝ้ารอ.....
.....เฝ้ารอว่า.....
.....ซักวัน.....
.....เธอคงโทรมาหาฉัน.....
.....พร้อมทั้ง.....
.....เล่าว่า เธอเป็นอย่างไร.....
.....ฉันจะรอ จนกว่าจะมีวันนั้น.....
.....ฉันจะรอ จนกว่าเธอจะโทรมา.....
.....ฉันจะรอ จนกว่าเธอจะมีเวลา.....
.....ฉันรักเธอ.....

.....Today.....
.....Thursday 16th August 2007.....
.....It is the fourth day she has been in the United State.....
.....Today.....
.....I can eat.....
.....Not that I forget her.....
.....but.....
.....my body calls.....
.....Although I eat, I taste nothing.....
.....Cause, my heart is with her.....
.....I want to know.....
.....How is her doing.....
.....Can she get use to the food in the US.....
.....Does she make friends.....
.....How are her classes.....
.....The only thing I can do.....
.....is.....
.....wait.....
.....wait for her call.....
.....I believe.....
.....One day.....
.....she would call.....
.....she would call when she does have time.....
.....and.....
.....I will wait.....
.....for that day to come.....
.....I love her.....

00:11 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

15 août

15 th August 2007

.....วันนี้ 15 สิงหาคม 2549.....
.....วันที่ 3 ของเธอในอเมริกา.....
.....หลังจากการรอคอยอันยาวนาน.....
.....ในที่สุด.....
.....เธอ.....
.....ก็ได้ตอบเมล์ฉัน.....
.....ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเมล์ สั้นๆ.....
.....ที่ไม่มีรายละเอียดอะไร.....
.....แต่.....
.....ฉันก็ดีใจ.....
.....ที่ อย่างน้อย เธอก็ตอบ.....
.....ถึงแม้ว่า.....
.....ข้อความที่ส่งมา.....
.....มันช่างชวนให้ หดหู่.....
.....เธอคงไม่รู้หรอกว่า.....
.....ฉัน.....
.....เป็นห่วงเธอมากเพียงไหน.....
.....แต่ฉันเข้าใจ.....
.....ฉันเข้าใจว่า ตัวฉันนั้น.....
.....เป็นเพียงแค่.....
.....คน คน หนึ่ง.....
.....ที่เธออาจจะไม่เหลียวมอง.....
.....ถึงอย่างนั้น.....
.....ฉันก็จะ.....
.....รอ.....
.....รอคอยเธออยู่ตรงนี้.....
.....เพื่อเป็นที่พึ่ง พิงของเธอ.....
.....ในยามที่เธอต้องการ.....
.....ฉันยินดีเป็นแค่เพียง.....
.....ผู้ปลอบประโลมเธอ.....
.....ผู้ช่วยเหลือเธอ.....
.....เพียงเท่านี้ฉันก็พอใจ.....
.....รักเธอเสมอ.....
.....Today is August 15th 2007.....
.....It is her third day in the US.....
.....After I have been waiting for so long.....
.....At last.....
.....She has replied my e-mail.....
.....Although, it is very short.....
.....I temp with joy.....
.....despite, the sadness after reading the letter.....
.....She may not know.....
.....How much I worried about her.....
.....But I know.....
.....I'm just a man.....
.....Who happen to come into her life.....
.....She may not notice me.....
.....I will wait for her anyway.....
.....I will wait for her.....
.....at the same place as usual.....
.....In case.....
.....She need someone.....
.....someone who can comfort her.....
.....That is enough for me.....
.....I love you.....
.....and.....
.....Will always be with you.....
.....for now and forever.....

22:25 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

14 août

14th August 2007

.....วันนี้ วันที่ 14 สิงหาคม 2549.....
.....เป็นวันที่เธอได้ไปอเมริกาครบ 2 วัน.....
.....เธออาจจะไม่รู้ว่า.....
.....นับแต่เธอได้เดินทางไป.....
.....ฉันจมอยู่กับความทุกข์.....
.....กินไม่ลง.....
.....นอนไม่หลับ.....
.....ฉันเฝ้ารอคอย.....
.....รอคอยที่จะได้ยินข่าวจากเธอ.....
......ฉันรอจนถึงวันนี้.....
.....แต่.....
.....เธอก็ยังไม่ได้โทรหาฉัน.....
.....ฉันจึงตัดสินใจ.....
.....ส่ง อีเมล์ไปหาเธอ.....
.....นอกจากอีเมล์แล้ว.....
.....ฉันก็ได้ตัดสินใจ.....
.....เขียนจดหมายถึงเธอ.....
.....หวังว่า.....
.....เธอคงตอบฉันกลับมา.....
.....ไม่ทางใด ก็ ทางหนึ่ง.....
.....ที่เธอไม่โทรมานั้น.....
.....ฉันไม่โทษเธอ หรอก.....
.....ฉันรู้ว่า.....
.....เธอ.....
.....มีเรื่องต้องทำมากมาย.....
.....ฉันรู้ว่า.....
.....ตัวฉันนั้น.....
.....เป็นแค่คน คนหนึ่ง.....
.....ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเธอ.....
.....แต่ถึงอย่างไรก็ตาม.....
.....ฉันก็จะยังเฝ้ารอเธอ.....
.....ต่อไป.....
.....ถึงแม้ว่า.....
.....ฉันอาจจะไม่มีหวัง.....
.....แต่ฉันก็ดีใจ.....
.....ที่อย่างน้อย.....
.....พระเจ้า.....
.....ได้ให้ฉันมาพบกับเธอ.....
.....ฉันดีใจ.....
.....ที่ฉันได้รักเธอ.....
.....รัก เธอ เสมอ.....

.....Today.....
.....August 14th.....
.....You have been to America for 2 days.....
.....You may not know that.....
.....each passing day.....
.....without you.....
.....is very difficult for me.....
.....I barely sleep.....
.....I can hardly eat.....
.....I keep waiting.....
.....Waiting to hear from you.....
.....But not single call.....
.....So, today.....
.....I decided to send e-mail to you.....
.....and also.....
.....a letter.....
.....with hope.....
.....that.....
.....you will answer it.....
.....one way or another.....
.....I do not blame you.....
.....for not calling me.....
.....I know.....
.....you have a lot of things to do.....
.....I know.....
.....I'm just a man.....
.....who pass into your life.....
.....However.....
.....I will keep waiting.....
.....despite.....
.....my dream will never come true.....
.....but.....
.....I am glad.....
.....at least.....
.....God make me to know you.....
.....at least.....
.....I have fallen in love with you.....
.....I will always love you.....

22:26 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

13 août

วันที่ 13 สิงหาคม 2549

...วันนี้ก็ครบ 1 วันที่ เธอคนนั้น ได้เดินทางไปอเมริกา...
..ตอนกลางคืนฉันแทบจะไม่ได้นอน เพราะเป็นห่วง...
...กลัวว่า เธอโทรมาแล้วจะไม่ได้รับ...
...ฉันเฝ้ามองโทรศัพท์...
...โดยไม่นำพาถึงอาการป่วยของตนเอง...
...ก่อนที่ฉันจะหลับไปเพราะฤทธิ์ยาประมาณ ตี 3 เวลาประเทศไทย...
...เมื่อฉันตื่นมาเป็นเวลาประมาณ 8 โมงเช้า...
...โดยยังมีอาการเป็นไข้ และ ปวดหัวอยู่...
...แต่ฉันก็ไม่ได้นำพา ฉันยังคงนั่งรอโทรศัพท์จากเธอ...
...อย่างกระวนกระวาย ทำไมเธอยังไม่โทรมาอีก...
...10 โมง ก็แแล้ว...
...11 โมง ก็แล้ว...
...เที่ยง ก็แล้ว...
...ฉันยังคงเฝ้ารอโทรศัพท์จากเธอ...
...จนกระทั่ง...
...ต้องออกไปสอนตอนบ่าย 3 โมง...
...เมื่อกลับมาฉันก็ยังคงนั่งรอโทรศัพท์จากเธอ...
...ฉันคาดหวังว่าเธอจะโทรมาหาฉัน...
...ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ฉันจะยังคงรอเธออยู่ตรงนี้...
...ถึงแม้ว่า เธอจะยังคงมองไม่เห็นฉัน...
...แต่ฉันก็จะรอเธอต่อไป...
...โดยคาดหวังว่าวันหนึ่ง...
...ฉันคงมีค่าในสายตาเธอ...
"รักเธอเสมอ"

ป.ล. วันที่ไม่มีเธอ...มันช่างเจ็บปวด..และ...เงียบเหงา...เหมือนใคร...ได้ขโมย...ชีวิตของฉันไป

Today, She has laft Thailand for a day,
I barely slept last night, cause I worried about her,
I afraid I would miss a call from her,
I keep looking at my mobile,
again...and...again,
I keep worrying about her, despite my illness,
I keep waiting,
until I fall asleep because of the medicine,
When I woke up,
with headache and fever,
the first thing,
that comes up to my mind,
is her,
I'm anxiously waiting for a call,
10 pass,
11 pass,
12 pass,
Still, no call,
However, I keep waiting,
I'm wating unitl, going to teach,
When I come back,
I'm still waiting for a call,
I expect her to call,
I want her to know that,
there is a man,
a man who is care of her,
a man who worried about her,
and there will be a man,
who will always be waiting for her,
He also want her to know that,
this man will wait,
until, he comes up into her eyes,
this man believes she will notice him someday,
This is what he want to say to her,
he wants to tell her that,
"This man love her and will love her always"

Love and Miss you so much

P.S. The day without you is such a pain and loneliness, it seems as someone has stolen part of my life.

22:09 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

Prayer to the Lord Almighty

Dear Lord God Almighty,
I ask thou not for myself but for Jane. I ask thou to be her guidance, please raise your eye upon her, and bless her during her stay in the United State. Thou shall take my strength and my knowledge, and give it up unto her. I ask for nothing more. Glory be to the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen

09:15 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

12 août

12 สิงหาคม 2549 เมื่อเธอคนนั้นออกเดินทาง

วันนี้ วันที่ 12 สิงหาคม 2549 วันนี้ตื่นมาแต่เช้า เพื่อจะไปส่งเธอคนนั้นไปอเมริกา เอาเงินที่แลกมาให้ รวมทั้ง บัตร visa electron แว่นกันแดด เทปบันทึกเสียง ในซองที่ใส่เงินก็ได้แนบจดหมายที่เขียนระบายความรู้สึกต่างๆ ที่มีต่อเธอคนนั้น หลังจากวันนี้แล้ว ชีวตฉันก็คงไม่เป็นเหมือนเดิม คงจะเหมือนมีใครพรากส่วนหนึ่งของตัวฉันไป

10 เดือน บางคน บอกว่าสั้น แต่สำหรับฉัน มันแสนนาน เพราะฉันเป็นห่วงเธอ วันนี้ตอนที่ไปส่งเธอที่สนามบิน ทั้งๆที่ใจจริง ฉันอยากจะร้องไห้ แต่ฉันก็ต้องทนอดกลั้นไว้ เพราะถ้าฉันร้องออกไปก็คงจะมีใครหลายๆคนสงสัย ว่าทำไมฉันถึงต้องร้องไห้

ฉันจะขอเอาจดหมายที่ฉันพิมพ์ให้เธอคนนั้นมาลงไว้ใน สเปซนี้ด้วย

11 สิงหาคม 2550

แด่ เธอคนนั้น

ตอนนี้ (เวลาที่เขียนจดหมาย) ก็เป็นเวลา 19.13 น. แล้ว เหลืออีกแค่ไม่กี่ชั่วโมง เธอ ก็จะออกเดินทางไปอเมริกาแล้ว คิดๆ แล้วก็ใจหาย ถึงจะพึ่งรู้จักเธอได้ไม่นาน ถ้าจำไม่ผิดรู้จักเธอก็ประมาณปลายๆเดือน พฤษภาคม จนกระทั่งถึงตอนนี้ แม้ว่าจะเป็นเวลาที่ค่อนข้างสั้น แต่ เธอ ก็ทำให้ “พี่ หรือ ครู” (แล้วแต่เจนอยากจะเรียก) มีความสุขมาก “บอกอย่างไม่อายเลยว่า ครั้งแรกที่เจอเธอ รู้สึกถูกชะตากับเธอมาก มีความรู้สึกว่าเด็กคนนี้ น่าจะเข้ากับเราได้ดี ลุยๆ ง่ายๆ เป็นกันเอง” เอาล่ะ เกริ่นมาเยอะแล้ว เข้าเรื่องดีกว่า พี่ ไม่เคยมีโอกาสบอกเธอตรงๆว่าพี่ชอบเธอ (ถึงจะเคยบอกใน msn ไปครั้งนึง) แต่ก็นั่นแหละ เพราะ อายุ แล้วก็ สถานภาพ ทำให้พี่ ไม่กล้าจะพูดอะไรมากกว่านั้น หลังจากนี้พี่ก็คงมีชีวิตอยู่เหมือนขาดใครไป (เป็นเวลา 10 เดือน) เพราะอย่างที่เคยเล่าให้เธอฟังเมื่อวันศุกร์ หลังจากไปส่งเธอที่โรงเรียนแล้ว ไปนั่งอ่านหนังสือ ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนไม่ใช่ตัวของตัวเอง ไม่พูดแล้วดีกว่า พูดแล้วจะร้องไห้ ไปอ่านกันต่อ ย่อหน้าถัดไปเลยดีกว่า

คิดว่ากว่าเธอจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้เราก็คงไม่มีโอกาสได้คุยกันต่อหน้าแล้ว ยังไงก็แล้วแต่ “พี่ หรือ ครู” ก็ขออวยพรให้เธอ มีความสุขมากๆระหว่างเวลาที่อยู่ในอเมริกา ตั้งใจเรียน เป็นลูกที่ดีของครอบครัวอุปถัมภ์ (host family) เป็นนักเรียนที่ดีของอาจารย์ ได้พบได้เจอเพื่อนที่ดีๆ อย่าเที่ยวเยอะมาก เชื่อฟังที่ครอบครัวเค้าบอกด้วย ถ้ามีปัญหาอะไรก็ไม่ต้องเกรงใจ โทรมาหาได้ตลอดเวลา เบอร์ก็ 089-110-xxxx, 085-841-xxxx หรือ ถ้าจำเป็นจะต้องโทรเก็บเงินปลายทางก็ 02-860-xxxx “พี่ หรือ ครู” จะพยายามช่วยเหลือเต็มที่

รัก เธอ เสมอ

พี่ขวัญ หรือ ครูขวัญ

ป.ล. ไปถึงแล้วยังไงก็ช่วยโทรกลับมาบอกด้วยนะ

21:57 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog

4 août

Glory be to the Father!

"Not unto us,
O Lord,
not unto us,
but unto Thy Name
give glory."

02:24 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (1) | Lien permanent | Ajouter au blog